Μελισσοκομικός Σύλλογος Νομού Πέλλας - Ο Μέγας Αλέξανδρος-ΠΕΝΤΑΠΛΑΤΑΝΟΣ ΤΘ 377,58100,ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ ΠΕΛΛΑΣ-Τηλ:6937 47 53 57,6977 027612E-mail: beeclubpellas@yahoo.gr - BEE CLUB PELLAS-THE GREAT ALEXANDER-YΙANNITSA PELLAS, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-MACEDONIA- HELLAS-GREECE,- Ωράριο λειτουργίας (ΔΕΥΤΕΡΑ+ΤΕΤΑΡΤΗ 18.00μμ-20.00μμ)


Δε φτάνει ο ήλιος μονάχα, η γη σοδειά να δώσει, χρειάζονται κι άλλα πολλά, και προπαντός η γνώση… (Κωστής Παλαμάς)

Έλληνες, ο πραγματικός Έλληνας ηγέτης θα βρεθεί. Το πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να βρεθεί ο πραγματικός Έλληνας ΠΟΛΙΤΗΣ!"

"Προδότης δεν είναι μόνο αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος στους εχθρούς, αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, εν γνώση του δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει..." - Θουκυδίδης (460-398 π.Χ.)

Λένε ότι οι πραγματικοί φίλοι μπορεί να περάσουν μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να μιλήσουν ή να ειδωθούν, χωρίς ποτέ να τεθεί σε αμφιβολία η φιλία τους. Όταν βλέπονται, ενημερώνονται σαν να είχαν μιλήσει την προηγούμενη ημέρα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος που πέρασε ή πόσο μακρυά ήταν!

“Γίνε εσύ η αλλαγή, αν θες να αλλάξεις τον κόσμο” Μ.Γκάντι

etm-mthoney-720p από cosmosdocumentaries



Μακεδονία ~ Ένας πολιτισμός αποκαλύπτεται ~ bbc... από KRASODAD





Καιρός ...απο το toukairou.com

ΤΟ BLOG ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΕ MOZILLA FIREFOX- YOU CAN SEE BETTER THIS BLOG WITH MOZILLA FIREFOX


Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΘΑΡΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ-26-27,07,2016

Small hive beetle: new outbreak in Calabria, off Red Zone

press E-mail
Grimaldi (Cosenza) - 26 July 2016. From the rumors to the news, now almost official. It took a few hours, half a day, because some summary advances were in the evening their timely confirmation: a new hive beetle outbreak was found in Calabria, to officially inform Francesco Artese in his capacity as President of the territorial headquarters of FAI Calabria . The apiary concerned,

located in the territory of Grimaldi - City in the province of Cosenza, on the border with the province of Catanzaro, that is about 90 km from the area of ​​protection - would be owned by a beekeeper Zafferana Etnea (CT), never surveyed and whose hives are not present in the National data Bank. According to a statement by the beekeeper, the hives are in Calabria for some time; the State Forestry Department appears to be investigating - even with audits conducted in Sicily - the accuracy of that statement. Nell'apiario infested was found to contain only adult small hive beetle and the second still in force Decree n. 94/2014 of the Region of Calabria is to be expected that procedures will soon be launched for its destruction, this time with no refunds, given the lack of ownership of hives complaint. Were also already launched intensified checks on other apiaries present in Grimaldi area with guided inspections by Dr. Franco Mutinelli (in his capacity as director of the National Reference Centre for Diseases of the Bees for the Ministry of Health). This new finding blows up the possibility of a different strategy - an alternative to the destruction of the entire apiary seen that the findings so far kept only in the Red Zone - that lay ahead recently in ministerial circles. The case of Grimaldi also highlights the lack of movement control of bees and the incompleteness of the Bank Apistica data. If beekeepers unholy, without talking to the institutions, enliven the bees along the boot Italy, they will transport the length and breadth of the small hive beetle beetle rendering useless any attempt at territorial containment. It is hoped that the Ministry of Health has already prepared an action plan for this new situation but they are, as usual, many beekeepers honest to "pay a pledge" Because of a few dishonest not definable beekeepers.


FAI - Italian Federation of Beekeepers
Corso Vittorio Emanuele II, 101
IT - 00186 ROMA (RM)
Phone: +39 06 6877175 - Fax: +39 06 6852287
e-mail: segreteria@federapi.biz - Internet portal: www.federapi.biz
Skype: faiskype.it - PEC: federapi@pec.it



 Small hive beetle: destroyed the first outbreak outside the "Red Zone" Print E-mailGrimaldi (Cosenza)

 - July 27, 2016. 

All the rumors were confirmed and the first apiary infested with small hive beetle, out of the "Red Zone" bounded around two years ago in Gioia Tauro (Reggio Calabria), has been destroyed. The first day has gone by so in this little town that looks towards the Sila Amantea, the famous sea destination. Now you know that the find
was made possible thanks to the voluntary reporting of Beekeepers of the territory concerned that have called attention to the presence of hives are not reported; reports which follow the coordinated actions between the Veterinary Services of the ASL of Cosenza and that of Zafferana Etnea (CT), with the support of the operational departments of the Forestry Department and the Carabinieri. Owner, we do a lot of effort to define "beekeeper", you know that is a resident of Zafferana, in the province of Catania, has never been surveyed by the health authorities, and has never denounced their hives (which would be about 200 and 20 swarms, unless further investigation) that, therefore, there are no data in the Bank dell'Anagrafe Apistica National. His 12 nuclei, in which veterinarians have found adult specimens of small hive beetle (photos posted on Facebook are just another hoax than usual joker) were immediately subjected to a decree of killing and destruction, and the ground surrounding the apiary is It has been reclaimed as required by the current health protocol. The controls in the affected area have meanwhile continued to infestation and gave evidence of two further outbreaks in as many locations of about 40 beehives: these also are not counted and always head to the same owner! The Ministry of Health, meanwhile, has set up an extended protection zone for a 10-kilometer radius of the first outbreak. Here all hives present will have to be controlled, and this is nothing if not a second "Red Zone". But the responsibilities of such an upheaval of who they are? And 'likely to think that the Sicilian owner has freely moved his bees from Sicily to Calabria, he has entered and has shifted to productive ends inside the "Red Zone" in search of the harvest of orange blossoms, and then get out and go to look for other areas productive, perhaps on chestnut seen the recent discovery in Sila, without ever a health check departing, arriving and transit've intercepted it? It is possible, without controls is entirely possible, and even the opposite of everything.


FAI - Italian Federation of BeekeepersCorso Vittorio Emanuele II, 101IT - 00186 ROMA (RM)Phone: +39 06 6877175 - Fax: +39 06 6852287e-mail: segreteria@federapi.biz - Internet Portal: www.federapi.bizSkype: faiskype.it - ​​PEC: federapi@pec.it

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΥΠΑΡΞΗ ΚΥΨΕΛΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

 Σε βαμβακοφυτείες στους νομούς Πελλας -Ημαθίας


ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΧΟΡΤΟΛΙΒΑΔΙΚΩΝ & ΦΡΥΓΑΝΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ




του Αντώνιου Καπετανιου Δασολόγου Περιβαλλοντολόγου
Θα ξεκινήσω την εισήγησή μου αναφερόμενος στην εντύπωση του Γάλλου συγγραφέα Αντρέ Μπιγύ, όταν πρωτοήλθε στη χώρα μας το έτος 1937 με πλοίο, καθόσον στα παρακάτω λόγια του αποδίδεται με απλό τρόπο αυτό που με τις αισθήσεις θα πει Ελλάδα, μέσω της φύσης της. Ο παρατιθέμενος διάλογος του συγγραφέα μ’ έναν συνταξιδιώτη του, είναι χαρακτηριστικός: 
« …
- Τι είναι, που είμαστε;
Στον Ισθμό της Κορίνθου.
Μα αυτή η μυρωδιά, αυτό το άρωμα των χόρτων που μυρίζουν τερέβινθο και θυμάρι, τι είναι;
Αυτή είναι η μυρωδιά της Ελλάδας».
Και συνεχίζει: 
«Όχι, δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το βράδυ, όπου η παρουσία της Ελλάδας γινόταν αισθητή αποκλειστικά και μόνο από το άρωμά της!» («La Grece», Arthaud, 1937).
Γιατί αναφέραμε το απόσπασμα αυτό; Για να δείξουμε ότι η «θαυμαστή χαμηλή φυτεία» της Ελλάδας, όπως όμορφα τη χαρακτήρισε σ’ ένα δοκίμιό του ο καλός συγγραφέας μας Ζαχαρίας Παπαντωνίου, η απαξιωμένη, η μη εκτιμημένη από τον σημερινό Έλληνα, είναι αυτή που καλοσωρίζει τον επισκέπτη στη χώρα μας, με τις ευωδιές και τα χρώματά της. Είναι η φύση της Μεσογείου, είναι φύση ελληνική. Είναι τα φρύγανα και οι πόες της Ελλάδας, που φτιάχνουν όμορφα φυσικά περιβάλλοντα, που είναι μοναδικά αλλά και κρίσιμα οικοσυστήματα. Μοναδικά λόγω του δέσιμού του με το ελληνικό περιβάλλον και το ελληνικό τοπίο, τ’ οποίο στις περιοχές της ξηροθερμικής ζώνης το χαρακτηρίζουν, αλλά και κρίσιμα διότι είναι οριακά και το χάσιμό τους σημαίνει απώλεια της βλάστησης του τόπου, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που ακολουθούν (διάβρωση, απόπλυση εδάφους, σκελετοποίηση κ.ά.), και οδήγημα στην ερημοποίηση.

Τα εν λόγω συστήματα χαρακτηρίζουν το τοπίο των περισσότερων νησιωτικών περιοχών του αρχιπελάγους, και μέρος περιοχών της ηπειρωτικής χώρας, διαμορφώνοντας ένα ελκυστικό περιβάλλον, στο οποίο την άνοιξη κυριαρχούν τα χρώματα –με την άνθηση των φυτών– και το καλοκαίρι οι ευωδιές –αφού, με την επίδραση των υψηλών θερμοκρασιών, απελευθερώνονται αιθέρια έλαια από τα φυτά αυτά. 
Δε θα επεκταθώ περισσότερο στην περιβαλλοντική σημασία των χορτολιβαδικών και φρυγανικών οικοσυστημάτων της χώρας διότι οι εκλεκτοί επιστήμονες που παρίστανται θα αναφερθούν (ή αναφέρθηκαν) σχετικά. Κείνο όμως που εν προκειμένω πρέπει να επισημανθεί είναι ότι οι πόες και τα φρύγανα της χώρας συγκροτούν οικοσυστήματα, κάτι το οποίο παραβλέπουμε, αγνοούμε ή φροντίζουμε να το “ξεχνούμε”! Με αποτέλεσμα να τις αντιμετωπίζουμε ως εκτάσεις (εξ ου και ο όρος που τους αποδίδεται “χορτολιβαδικές εκτάσεις”), που διατίθενται για συγκεκριμένους σκοπούς, δηλαδή αντιμετωπίζονται ως ένα απόθεμα γης και ως “νεκρές γαίες”. Η αντιμετώπιση αυτή, και γενικότερα η μη ορθή αξιολόγησή τους αναφορικά με τον οικολογικό, περιβαλλοντικό και αισθητικό/τοπιακό τους ρόλο, έχει σχέση με την προστασία τους, στην οποία ειδικώς θ’ αναφερθώ παρακάτω.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: Προστατεύονται τα χορτολιβαδικά και φρυγανικά οικοσυστήματα της χώρας; Είναι ένα ερώτημα που χωρεί πολύ συζήτηση και θέλει ανάλυση νομική αλλά και ιστορική για να εξηγηθεί. 
Η χορτολιβαδική και φρυγανική βλάστηση της χώρας, μέχρι την ισχύ του Νομοθετικού Διατάγματος 86/1969 προστατεύονταν με τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, και τα συγκεκριμένα εδάφη υπάγονταν στα δασικού χαρακτήρα, αφού καταχωρούνταν ως χορτολιβαδικά δασικά εδάφη στο συγκεκριμένο νομοθέτημα. Μάλιστα, αν πάμε παλαιότερα, στο νόμο ΑΧΝ του 1888, βλέπουμε ότι σε αυτόν ειδικώς τα φρύγανα θεωρούνταν δάσος, αφού ερμηνεύτηκε τότε ότι, ως ξυλώδη φυτά έχουν αποστολή ίδια με αυτή του δάσους. Μετά την ισχύ του νόμου 998/1979 οι χορτολιβαδικές εκτάσεις που ευρίσκονται επί πεδινών, ανωμάλων και λοφωδών εδαφών, δεν υπήγοντο στις προστατευτικές διατάξεις της δασικής νομοθεσίας. Οι ευρισκόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις επί ορεινών εδαφών και οι υπεράνω δασών ή οι περιβαλλόμενες από δάση, υπήγοντο στις δασικές διατάξεις. Τα δε εδάφη των φρυγάνων θεωρήθηκαν ως μη δασικά κι αποδεσμεύθηκαν από την προστασία της δασικής νομοθεσίας, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να το ορίζει διάταξη του νόμου αυτού, αλλά το καθόρισε γνωμοδότηση του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, η οποία έγινε αποδεκτή από τον Υπουργό Γεωργίας! Να σημειώσουμε ότι στο νόμο 998/1979 δεν υπήρχε αναφορά σε φρυγανικές εκτάσεις, και αυτός ήταν ένας επιπρόσθετος λόγος για να θεωρηθούν τα φρύγανα ως μη εμπίπτοντα στη δασική προστασία. 
Ακολούθως, με το νόμο 3208/2003, καθώς και με τον νεώτερο 3818/2010, οι χορτολιβαδικές εκτάσεις των λοφωδών, ημιορεινών και πεδινών περιοχών της χώρας, δε θεωρούντο ότι συγκροτούν δασικού χαρακτήρα εκτάσεις, όπως προΰσχυε, πλην όμως οι δημόσιες (και μόνο) αυτές εκτάσεις διαχειρίζονται από τη Δασική Υπηρεσία για συγκεκριμένους σκοπούς, που είναι η εξυπηρέτηση των επιτρεπτών επεμβάσεων που προβλέπονται από τη δασική νομοθεσία, η χρήση τους ως βοσκοτόπων, καθώς και η απόδοσή τους για τη δημιουργία νέων δασών. 
Πρέπει εν προκειμένω να υπογραμμίσουμε ότι ο νομοθέτης συνάρτησε αυτές τις εκτάσεις με τις χρήσεις που προαναφέρθηκαν, χωρίς να λογίζονται οι ίδιες ως φυσικά οικοσυστήματα με ιδιαίτερη διαχείριση. Ο εξυπηρετούμενος σκοπός κάθε φορά είναι αυτός που καθορίζει τη χρήση των εδαφών τους, έτσι που, η προστασία των συγκροτούμενων φυτοκοινωνιών να μην υπολογίζεται και ο οικολογικός ρόλος τους ν’ αγνοείται. Αγνοείται εν προκειμένω ότι η εν χορτολιβαδική και φρυγανική βλάστηση διαμορφώνει οικοσυστήματα σημαντικής (σε βαθμό κι αξία) βιοποικιλότητας, πολύτιμα οικοσυστήματα για τις προσφορές τους, που επιζητούν προστασία για το ρόλο τους ως φύση, προκειμένου να σταθούν και να συνεχίσουν να υπάρχουν. Με την αντιμετώπιση αυτή, τα παραπάνω εδάφη δεν προστατεύονταν περιβαλλοντικά από κάποια νομοθεσία και από δημόσια υπηρεσία, κάτι που αντέβαινε στη συνταγματική επιταγή για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας (παράγραφος 1 άρθρου 24 του Ελληνικού Συντάγματος). 
Ακολούθησε ο νόμος 4280/2014, που σήμερα εφαρμόζεται, ο οποίος αφενός έκανε ένα βήμα προστασίας των παραπάνω εκτάσεων, βάσει των δασικών διατάξεων, εντάσσοντάς τες ως ξεχωριστή κατηγορία προστατευτέων από τη δασική νομοθεσία εκτάσεων, αφετέρου όμως, ακολουθώντας την πεπατημένη των προηγούμενων νόμων, δεν περιέλαβε στη δασική προστασία τις ιδιωτικές χορτολιβαδικές και φρυγανικές εκτάσεις. Έκανε όμως και κάτι επιπρόσθετο: απέβαλλε από τις δασικές διατάξεις τις πεδινές χορτολιβαδικές εκτάσεις, ενώ οι προηγούμενοι νόμοι τις είχαν περιλάβει! Τούτο συνιστά μεγάλη ανατροπή! 
Σε ότι αφορά στην ξεκάθαρη προστασία των παραπάνω εκτάσεων από τις δασικές διατάξεις, μη μένοντας μόνο στη διαχείρισή τους από τις δασικές υπηρεσίες, όπως προέβλεπε ο προηγούμενος νόμος (ν. 3208/2003), αποτελεί μια θετική κίνηση από πλευράς του νομοθέτη (της πολιτείας), που ενισχύει την προστασία τους. Όμως από την εν λόγω προστασία εξαιρέθηκαν, όπως προείπαμε, οι ιδιωτικές και οι πεδινές χορτολιβαδικές εκτάσεις, και τούτο δημιουργεί ζήτημα θεώρησης της περιβαλλοντικής προστασίας εκτάσεων που ναι μεν είναι φυσικά οικοσυστήματα κι αποτελούν φυσικό περιβάλλον, που θα έπρεπε να προστατεύεται σύμφωνα με το άρθρο 24 του Συντάγματος, πλην όμως δεν προστατεύεται, και το κριτήριο γι’ αυτό είναι η κυριότητά τους (το γεγονός ότι είναι ιδιωτικές εκτάσεις), καθώς και το υψόμετρό τους (το γεγονός ότι είναι πεδινές εκτάσεις). Τούτο το γεγονός, να ξεχωρίζονται ως προς την προστασία τους οικοσυστήματα αναλόγως της ιδιοκτησίας και του υψομέτρου τους, επιτρέψτε μου να πω ότι είναι φαινόμενο ελληνικό, μη συμβατό με τους νόμους και τους ορθούς κανόνες της περιβαλλοντικής προστασίας και διαχείρισης των φυσικών οικοσυστημάτων, που ισχύουν σύμφωνα με την επιστήμη της Οικολογίας. 
Επιπροσθέτως ο νομοθέτης δεν έλαβε υπόψη του τη σχετική νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη φύση της προστασίας των παραπάνω εκτάσεων, όπως προσδιορίστηκε στις αποφάσεις 32, 33 & 34/2013 ΣτΕ, σύμφωνα με τις οποίες η προστασία των φρυγανικών εκτάσεων ακολουθεί ότι ισχύει στις δασικές διατάξεις για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, λογιζόμενα τα φρύγανα ως ξυλώδης βλάστηση, και δεν αντιμετωπίζονται όπως οι χορτολιβαδικές εκτάσεις (που αποτελούνται από ποώδη και άγρια αυτοφυή μη ξυλώδη βλάστηση), οι οποίες έχουν ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Ο νομοθέτης μολοντούτο, με την προαναφερόμενη διάταξη ενέταξε στις χορτολιβαδικές εκτάσεις και τις καλυπτόμενες από φρυγανική βλάστηση εκτάσεις, και εξομοίωσε τις μεν με τις δε ως προς την αντιμετώπισή τους, κάτι που είναι αντίθετο με τη νομολογία η οποία διεμορφώθη, και η οποία ακολούθησε ότι σχετικά επιτάσσετο από την επιστήμη της Οικολογίας. Οι φρυγανικές εκτάσεις είναι ξέχωρη κατηγορία εκτάσεων, σε σχέση με τις χορτολιβαδικές εκτάσεις, κάτι που εν προκειμένω δεν το διέκρινε ο νομοθέτης. Η εν λόγω αντιμετώπιση μειώνει την προστασία των φρυγανικών οικοσυστημάτων, αφού αφενός αντιμετωπίζονται με το θολό “εποτπικό” καθεστώς προστασίας των χορτολιβαδικών εκτάσεων, αφετέρου οι ιδιωτικές και πεδινές τέτοιες εκτάσεις αποκλείονται της δασικής και γενικότερα της περιβαλλοντικής προστασίας. 
Η πλήρης και ουσιαστική περιβαλλοντική προστασία των χορτολιβαδικών και φρυγανικών εκτάσεων της χώρας πραγματοποιείται σήμερα με την ένταξή τους σε περιοχές ειδικής προστασίας (δίκτυα προστατευόμενων περιοχών), οπού εκεί ακολουθούν την προστασία που επιβάλλεται από το ειδικό καθεστώς, οπότε θα ισχύσουν δεσμεύσεις στη χρήση των εδαφών και στη διαχείριση του χώρου. Σε κάθε άλλη περίπτωση οι εν λόγω εκτάσεις ακολουθούν ότι επιτάσσεται από τη δασική νομοθεσία, σ’ ότι αφορά στην προστασία τους, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα. 
Το μείζον ζήτημα μολοντούτο παραμένει, κι αφορά στο πώς αντιμετωπίζονται αυτές οι εκτάσεις -ότι δεν αντιμετωπίζονται ως φυσικά οικοσυστήματα-, καθώς και στην προστασία τους μέσα από ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα θέτει κανόνες κι αρχές προστασίας και διαχείρισης τους αναγνωρίζοντας τον οικολογικό τους ρόλο και τη διασύνδεσή τους με το ελληνικό τοπίο, τη φυσιογνωμία και την ιστορία του τόπου. Σε αυτό τον πλαίσιο αναθεωρημένης αντιμετώπισης των χορτολιβαδικών και φρυγανικών εκτάσεων της χώρας, θεωρούμε ότι θα συμβάλλει η ομάδα εργασίας για την αναμόρφωση της δασικής νομοθεσίας, που συγκροτήθη στο Υπουργείο μας (Περιβάλλοντος & Ενέργειας), η οποία, μεταξύ των άλλων, θα επεξεργαστεί και τα συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν σ’ έναν τομέα του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας αγνοημένο, ή τέλος πάντων μη αξιολογημένο όπως θα έπρεπε.

Η εισήγησή για την "προστασία και περιβαλλοντική διαχείριση των χορτολιβαδικών και φρυγανικών εκτάσεων της χώρας" στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων (28-6-2016, ώρα 16:00 μ.μ.):

 http://biokipos.blogspot.gr/

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Δενδρομολόχα-Αλθαία η φαρμακευτική ένα εξαιρετικο μελισσοκομικό φυτό με πάρα πολλή γύρη!!!















Η λατινική ονομασία της Αλθαίας είναι Althaea officinalis και στη χώρα μας την συναντούμε και με τα ονόματα δενδρομολόχα ή νερομολόχα η αλκέα .
Η ονομασία Malva και Malvaceae προέρχεται από την ελληνική λέξη  μαλάχη  (= μολόχα), λόγω της μαλακής υφής των φύλλων. Το όνομα του γένους (Althaea), προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα αλθαίνω = θεραπεύω.

Το βοτανικό όνομα της μολόχας προέρχεται από την ελληνική λέξη άλθω που σημαίνει «θεραπεύω» .
[ αλθαίνω κ. μτγν. Μελλ. αλθήσω… ιατρεύω, δημ. Γερεύω. Ησ. «αλθαίνει: αύξει, θεραπεύει, υγιαίνει // Παθ. αλθαίνομαι: Θεραπεύομαι, δημ. Θρέφομαι, γιαίνω. Άλθεξις: Θεραπεία, ίασις, γιατρειά.]
Αλθαία (η) μετγν. κ. νεωτ.Η ελώδης μαλάχη, φυτό ποώδες… Η κοινώς «αλταία» των φαρμακείων.
Το καλλωπιστικό και φαρμακευτικό φυτό Αλθαία (νερομολόχα ή δενδρομολόχα) Alcea rosea  με συνώνυμα:   Althaea officinalis, Althaea chinensis, Althaea ficifolia, Lavatera arborea  κ.ά. ανήκει στην οικογένεια Malvaceae, όπου και η κοινές μολόχες Malva rotundifolia και Malva sylvestris


 Γένος της τάξεως των μαλαχωδών (MalVaceae), περιλαμβάνει περί που τα 15 είδη ψηλών μονοετών, διετών και πολυετών φυτών. 

Από τα δεκαπέντε είδη του γένους, έξι ευδοκιμούν και στην Ελλάδα:

Althea officionalis (νερομολόχα η φαρμακευτική)
Althea ficifolia με ιώδη άνθη
Althea cannabina (κανάβινη)
Althea hirsuta (δασεία δηλ. πυκνόφυλλη)
Althea rosea (ρόδινη)
Alhea pallida (ωχρά)


Είναι γνωστή από τους αρχαίους Έλληνες ενώ κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας την χρησιμοποιούσαν οι πρακτικοί για τις παθήσεις των πνευμόνων αλλά και τις εντερικές φλεγμονές επίσης καλλιεργούνταν στους κήπους των μοναστηριών το μεσαίωνα. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις του Έλληνα φιλόσοφου Θεόφραστου το μείγμα δενδρομολόχας και κρασιού θεωρούταν στην αρχαιότητα δοκιμασμένο μέσο κατά του βήχα.

Φυτρώνει σε υγρά, αλμυρά μέρη όπως κοντά στη θάλασσα.

 
 Έχει χνου­δωτό, όρθιο στέλεχος, στρογγυλά, οδοντωτά, γκριζοπράσινα φύλλα, κοκκινωπά ή λευκά λουλούδια. αντέχει στη ζέστη και στην ξηρασία κατάγεται από την περιοχή γύρω από την Κασπία και τη Μαύρη Θάλασσα καθώς και την ανατολική Μεσόγειο και συναντάται παντού στην Ελλάδα.

Τα άνθη παρουσιάζουν ποικιλία χρωμάτων από λευκό μέχρι έντονο πορφυρό, με ενδιάμεσα το κίτρινο και το πορτοκαλί.
Στην άνθησή του, είναι πραγματικά πολύ όμορφο και εντυπωσιακό.


Ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο με πάρα πολύ γύρη.

Οι καρποί είναι πεπλατυσμένοι σε σχήμα νομίσματος, που φυτρώνουν εύκολα όπου πέσουν.




Η σπορά τους γίνεται ενωρίς την άνοιξη.

Εάν δεν φυτρώσουν, μπορούν να διατηρηθούν στο έδαφος και πάνω από 5 χρόνια


  Οι φαρμακευτικές της ιδιότητες ήταν γνωστές από τους αρχαίους χρόνους και χρησιμοποιείτο στην φαρμακευτική ως αποχρεμπτικό, στυπτικό, αντιφλεγμονώδες, επουλωτικό, αιμολυτικό, μαλακτικό (κάλους των ποδιών, ποδόλουτρο με έγχυμα). Ο Θεόφραστος την αποκαλεί «Μαλάχη η αγρία», καθώς και «αλθαία».

 Ο Διοσκουρίδης την ονομάζει «ιβίσκο», όπως επίσης ο Βιργίλιος και ο Πλίνιος. Όλα τα μέρη της Αλθαίας  περιέχουν βλεννώδεις ουσίες, στις οποίες οφείλονται οι φαρμακευτικές ιδιότητες (αντιβηχικές, μαλακτικές, καταπραϋντικές).

 Η ρίζα της, αφού αποφλοιωθεί και αποξηρανθεί, κόβεται σε μικρούς κύβους και αποτελεί την «αλταία» των φαρμακείων.

 Η Αλθαία ή νερομολόχα ή ιβίσκος, είναι φυτό πολυετές, ύψος 0,5 – 2,5 μέτρο περίπου και έχει φύλλα ωοειδή, οδοντωτά και μεγάλα άνθη, λευκορόδινα ή κόκκινα, που εμφανίζονται στις αρχές του καλοκαιριού.
Το φυτό είναι ιθαγενές της Ευρώπης και της δυτικής Ασίας. Βρίσκεται συνήθως σε όχθες ποταμών (νερομολόχα) και αστικούς κήπους και προτιμά υγρά, αλατώδη και αμμώδη εδάφη. Αλλού καλλιεργείται ως καλλωπιστικό και αλλού αποτελεί επιθετικό ζιζάνιο.


Η συγκομιδή των φύλλων και των ανθέων γίνεται τον πρώτο χρόνο, ενώ οι ρίζες συγκομίζονται τον δεύτερο και τον τέταρτο χρόνο.

 Θεραπευτική χρήση : Βήχας, γαστρίτιδα, λαρυγγίτιδα, ουλίτιδα, διάρροιας, αιμορροϊδών, δαγκώματα δηλητηριώδη, δερματοπάθειες, διάρροια, δυσεντερία, νεφρίτιδα, πλευρίτιδα, στηθάγχη, έλκος στομάχου – δωδεκαδακτύλου, λεπτού εντέρου, κυστίτιδα.

 Επίσης ο χυμός της θεραπεύει από τα τσιμπήματα της μέλισσας ή της σφήκας, την βραχνάδα της φωνής και τις άφθες, κάνοντας πλύσιμο του στόματος με γαργάρες.
Οι ρίζες και τα φύλλα του έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες (officinalis), κατά των οξέων του στομάχου, του έλκους και της γαστρίτιδος, βοηθούν στον ειλεό, την κολίτιδα, την εγκολπωματίτιδα, και το ευερέθιστο έντερο .  Επίσης για τα μωρά που βγάζουν δόντια, για φλεγμονές στόματος (πλύσεις) κ.ά.. Οι ρίζες είναι διουρητικές, μαλακτικές και επουλωτικές. Χρησιμοποιούνται σε πεπτικές διαταραχές, φλεγμονές του στόματος (π.χ. ουλίτιδα, περιοδοντίτιδα), γαστρίτιδα και έλκος δωδεκαδακτύλου. Τα φύλλα είναι αποχρεμπτικά, και ιδίως τα άνθη, έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες στο αναπνευστικό σύστημα όπως στη βρογχίτιδα και τον επίμονο βήχα.  Τα  άνθη: Για φλεγμονές του δέρματος, πυώδη εξανθήματα, αποστήματα.  Δεν είναι δυνατόν να ξεχάσω το «μολοχάνθι» της γιαγιάς για τα μωρά. Οι σπόροι: έχουν αντιπυρετική, διουρητική και μαλακτική δράση (η γιαγιά τους έβραζε και χρησιμοποιούσε το ζουμί κατά του στομαχόπονου και της δυσπεψίας).
Η δενδρομολόχα χάρις στην υψηλή περιεκτικότητα σε βλέννα, θα μπορούσε να συμπεριληφθεί σε δίαιτα για τη θεραπεία της φυματιώσεως καθώς, βοηθά στην απορρόφηση και αποβολή τοξινών από το σώμα και έχει αντιφλεγμονώδεις, αποχρεμπτικές και ελαφρώς καθαρτικές ιδιότητες.


Τα νεαρά φύλλα του φυτού, ιδιαίτερα στους Άραβες, μαγειρεύονται, τα άνθη και οι οφθαλμοί χρησιμοποιούνται σε σαλάτες και σούπες ενώ τα μεγαλύτερα φύλλα γίνονται νόστιμο περιτύλιγμα για ντολμάδες...

Θα μπορούσε κάλλιστα να υπαχθεί και στα φυλλώδη λαχανικά...

Τολμώ να υπονοήσω  και άλλη μια χρήση των μεγάλων φύλλων της δενδρομολόχας, η οποία διαφαίνεται σε μια από τις ονομασίες της στην αγγλική, που είναι “Irish toilet paper”!!


Η Αλθαία είναι ένα αρχαίο βρώσιμο φυτό και φάρμακο, αναφέρεται στη Βίβλο και στην αραβική και κινεζική ιστορία ως πολύτιμη τροφή για τους φτωχούς και σε περιόδους λιμού.

Οι αρχαίοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν τόσο ως φάρμακο όσο και ως διακοσμητικό για τους τάφους. Έχει πάρει το όνομα της από την αρχαία ελληνική λέξη άθω που σημαίνει θεραπεύω.
Σήμερα από τους βοτανοθεραπευτές στην αντιμετώπιση προβλημάτων του γαστρεντερικού συστήματος.

 Η μεγάλη περιεκτικότητα της σε φυτική κόλλα (στις ρίζες μέχρι 35% και στα φύλλα μέχρι 10%), της επιτρέπει να καταπραΰνει και να επουλώνει φλεγμονές του στομάχου και του λεπτού εντέρου.

 Η Αλθαια θεωρείται πως είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική σε έλκη και σε περιπτώσεις γαστρίτιδας και κολίτιδας.

Ταυτόχρονα η Αλθαια θεωρείται πως επιδρά θετικά στο ουροποιητικό σύστημα γιατί καθώς ακολουθεί τη τροφική δίοδο, η αντιφλεγμονώδης δράση της καταπραΰνει και επουλώνει τον ουροποιητικό αγωγό.
Είναι κατάλληλη για λαρυγγίτιδα, βήχα, φαρυγγίτιδα.

 Είναι μαλακτική.

Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι χρήσης είναι οι εξής: 

Εγχυμα:

 Μόλις αρχίσει το νερό να βράζει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα το βότανο. Το αφήνουμε για 10-20 λεπτά, το σουρώνουμε και το χρησιμοποιούμε. Οι συνηθισμένες αναλογίες για το έγχυμα είναι από 1-3 κουταλάκια του γλυκού για κάθε φλιτζάνι νερό.

Βάμμα:

 Για να φτιάξουμε το βάμμα παίρνουμε το βότανο και το βάζουμε σε ένα μπουκάλι με οινόπνευμα. Οι αναλογίες γενικά είναι 5 μέρη λευκού οινοπνεύματος 70 βαθμών, για κάθε μέρος φυτού, (που θα έχει αλεστεί σε μίξερ ή θα το έχουμε κοπανίσει σε γουδί). Τα αφήνουμε για 5-15 ημέρες αναταράζοντας κάθε τόσο το δοχείο. Μετά φιλτράρουμε το βάμμα με ένα διηθητικό χαρτί (ή και με φίλτρο καφετιέρας), σε ένα άλλο δοχείο που μπορεί να διατηρηθεί για αρκετό καιρό. Το βάμμα το χρησιμοποιούμε μόνο για εξωτερική χρήση.

Αφέψηµα:

 Αντιμετωπίστε τον έντονο βήχα φτιάχνοντας ένα αφέψηµα από αλθαία. Βράστε για ένα λεπτό ένα κουταλάκι ξερά άνθη ή φύλλα για κάθε φλιτζάνι και σουρώστε ύστερα από 10 λεπτά. Αν θέλετε, προσθέστε λίγο µέλι. Για να ανακουφιστείτε από τους πόνους των µυών και των τενόντων βράστε σε 10 φλιτζάνια νερό 100 γραµµάρια ρίζας αλθαίας µέχρι να µείνουν 6 φλιτζάνια και κάντε συνεχείς επαλείψεις τοπικά µε το ζεστό µείγµα.

Για τα κουρασµένα µάτια:

 Οι πλύσεις µε έγχυµα αλθαίας ξεκουράζουν τα ταλαιπωρημένα µάτια.

 Για να το φτιάξετε βάλτε σε µια τσαγιέρα φύλλα και λουλούδια και αφήστε το µείγµα να σταθεί για τρεις ώρες πριν το χρησιμοποιήσετε.
Μαλακτικό, διουρητικό, επουλωτικό, καταπραϋντικό σε ξερό βήχα, ήπιο αποχρεμπτικό, για φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα.H Αλθαια ή δενδρομολόχα ή νερομολόχα (Althaea Officinalis) είναι κοινό φυτό στην Ευρώπη και τη Δυτική Ασία.

Τη βρίσκουμε συνήθως κοντά στις κοίτες των ποταμών, καθώς προτιμά τα υγρά, αμμώδη εδάφη.

 Όλα τα μέρη του φυτού είναι χρήσιμα στη βοτανοθεραπεία.

Λοσιόν:

Γίνεται όπως το έγχυμα, ή το αφέψημα και χρησιμοποιείται εξωτερικά στο μέρος που χρειάζεται θεραπεία, με απαλές κινήσεις μασάζ, για να την απορροφήσει το δέρμα. Λοσιόν μπορούμε να βάζουμε για δερματοπάθειες και για το τριχωτό μέρος του κεφαλιού.

Θεραπευτικές Ιδιότητες:

Είναι χρήσιμη σε οποιαδήποτε περίπτωση χρειάζεται μαλακτική επίδραση Η ρίζα χρησιμοποιείται κυρίως για πεπτικά προβλήματα και  συστήνεται ιδιαίτερα σε όλες τις φλεγμονές του πεπτικού σωλήνα , όπως φλεγμονές του στόματος, ουλίτιδα, γαστρίτιδα, πεπτικό έλκος, εντερίτιδα και κολίτιδα καθώς επίσης καταπραΰνει τις στομαχικές διαταραχές, το βή­χα, τη βρογχίτιδα και το κρύωμα. Επίσης βοηθά σε δερματικές παθήσεις και διαταραχές, πόνους μυών και τενόντων. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για τους πνεύμονες και το ουροποιητικό σύστημα. Για την ουρηθρίτιδα και την άμμο στο ουροποιητικό σύστημα τα φύλλα της Αλθαίας είναι πολύ καταπραϋντικά. Γενικά αυτό το φυτό είναι πολύ καταπραϋντικό για οποιονδήποτε ερεθισμό των βλεννογόνων μεμβρανών του σώματος. Στην αλθαία αποδίδονται και ανοσοποιητικές ιδιότητες, καθώς βοηθά τα λευκά αιμοσφαίρια να καταστρέ­φουν τα μικρόβια που εισβάλλουν στον οργανισμό.

Οι καλύτερες ώρες για να πιείτε το αφέψημά σας 
Το πρωί νηστικοί: τα αποτοξινωτικά, τα καθαρτικά, τα διουρητικά, τα επουλωτικά του στομάχου και του εντέρου και τα αντιπαρασιτικά του εντέρου.
Ώρες 10:00 ή 16:00 - δύο ώρες πριν από τα γεύματα. Τα προστατευτικά του ήπατος, τα αντιρρευματικά, τα αντισηπτικά, τα αντιβηχικά, τα καρδιοτονωτικά, τα βοηθητικά στις αγωγές της περιόδου.
20 λεπτά πριν από γεύματα: Τα τονωτικά, τα αντιόξινα, όσα βοηθούν στις περιπτώσεις έλλειψης μεταλλικών αλάτων.
Μετά τα γεύματα: Τα χωνευτικά, τα καταπραϋντικά, τα αντιόξινα, τα αντιζυμωτικά και τα βοηθητικά για την αποβολή των εντερικών αερίων.
Πριν κοιμηθείτε: τα καταπραϋντικά, τα καθαρτικά, τα καρδιοτονωτικά, τα ροφήματα που βελτιώνουν τη κυκλοφορία του αίματος.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ

-ΆΜΥΛΟ
-Βλεννώδεις ΟΥΣΙΕΣ
-ΑΣΠΑΡΑΓΙΝΗ
-ΑΛΘΕΙΝΗ
-ΒΕΤΑΙΝΗ
-ΑΝΟΡΓΑΝΑ ΑΛΑΤΑ                                    
-ΣΑΚΧΑΡΑ
-ΠΗΚΤΙΝΗ-ΠΟΛΥΦΑΙΝΟΛΕΣ- τανίνη  αντιβιοτικές ιδιότητες

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ                                                        
  • ΛΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ 
  • ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ 
  • ΣΤΟΜΑΤΙΤΙΔΑ 
  • ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ 
  • ΣΤΗΘΑΓΧΗ 
  • ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ 
  • ΚΥΣΤΙΤΙΔΑ 
  • ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑ 
  • ΠΕΤΡΑ ΣΤΑ ΝΕΦΡΑ 
  • ΨΑΜΜΙΑΣΗ 
  • ΚΟΛΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΕΝΤΕΡΩΝ 
  • ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟ ΕΛΚΟΣ 
  • ΟΥΛΙΤΙΔΑ 
  • ΑΦΘΕΣ 
  • ΚΑΛΟΓΗΡΟΥΣ 
  • ΜΩΛΩΠΕΣ 
  • ΠΛΗΓΕΣ 
  • ΟΔΟΝΤΟΦΥΪΑ 
  • ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΑ 
  • ΠΛΥΣΕΙΣ ΜΑΤΙΩΝ-ΣΤΟΜΑΤΟΣ 
  • ΠΟΝΟΥΣ ΜΥΩΝ-ΤΕΝΟΝΤΩΝ 
  • ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ 
  • ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΠΟΤΩΝ 
  • ΓΕΥΣΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ 
  • ΦΑΓΗΤΟ 
Αλθαία η άκακη, θα την ονομάσω εγώ, γιατί δεν έχει παρενέργειες αυτό το φυτό.

 Είναι ΑΤΟΞΙΚΗ!!!!

Τα τμήματα του φυτού που έχουν θεραπευτικές ιδιότητες είναι η ρίζα τα λουλούδια και τα φύλλα.

Η Αλθαία έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και επιδρά κυρίως σε ερεθισμούς των βλεννογόνων.
Η συλλογή των φύλλων γίνεται το καλοκαίρι και η ρίζα εξάγεται στα τέλη του Φθινοπώρου.

Οι ιδιότητες της ρίζας είναι μαλακτικές, διουρητικές, επουλωτικές, ενώ τα φύλλα έχουν και αποχρεμπτικές ιδιότητες.

Η ρίζα χρησιμοποιείται κυρίως για προβλήματα του πεπτικού συστήματος όπως φλεγμονές του στόματος, (ουλίτιδα, περιοδοντίτιδα), γαστρίτιδα και πεπτικό έλκος.

Τα φύλλα και τα άνθη της Αλθαίας μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος μια και ανακουφίζουν ή θεραπεύουν διαταραχές των βρόγχων όπως βρογχίτιδα και ερεθιστικό βήχα.

Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν κατάπλασμα σε κιρσώδεις φλέβες και έλκη, σε αποστήματα και δοθιήνες

Η ρίζα παρασκευάζεται ως αφέψημα. Βράζουμε δηλαδή την ρίζα για 10-15 λεπτά και η συνολική ημερήσια δόση είναι 7-9 γραμμάρια χωρισμένα σε 2-3 δόσεις την ημέρα.

Τα φύλλα του φυτού παρασκευάζονται ως έγχυμα. Σε δύο κουταλάκια του τσαγιού από τα φύλλα του βοτάνου ρίχνουμε μία κούπα του τσαγιού βραστό νερό, το σκεπάζουμε και το αφήνουμε για 10 λεπτά και μετά το πίνουμε.

Ως αφέψημα των ανθέων ή των φύλλων της χρησιμοποιείται για τις φλεγμονές και το βήχα (3 φλιτζάνια την ημέρα, 1 κουταλάκι ξερά άνθη ή φύλλα για κάθε φλιτζάνι). Αφέψημα αλθαίας σε νερό του μπάνιου καταπραΰνει τους ερεθισμούς του δέρματος, ενώ με γαργάρες καταπολεμά τις ουλίτιδες, τις άφθες , τα αποστήματα των δοντιών. Αντί για αφέψημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί νερό στο οποίο έχουμε μουσκέψει για μια ώρα ρίζες αλθαίας. Δραστικότερο αφέψημα γίνεται με 100 γρ . ρίζας σε 10 φλιτζάνια νερό, όταν το βράσουμε, το αφήσουμε να μείνει περίπου το μισό (6 φλιτζάνια) και το στραγγίσουμε. Χρησιμοποιείται για έντονες φλεγμονές αλλά και εξωτερικά με επαλείψεις για μώλωπες και μυϊκούς πόνους. Για πληγές και γαργάρες χρησιμοποιούμε επίσης νερό ( 1 λίτρο), στο οποίο έχουμε βράσει μια χούφτα κομματάκια ρίζας για 10 λεπτά .
Για την ψαμμίαση ή για τόνωση της λειτουργίας των νεφρών χρησιμοποιούμε έγχυμα αλθαίας (1 κουταλάκι φύλλα ή λουλούδια σε 3-4 ποτήρια νερό για 3 ώρες). Πίνουμε 1 φλιτζάνι την ημέρα για 4 μέρες, σταματάμε 4 μέρες και επαναλαμβάνουμε.
Για τη δυσκοιλιότητα πίνουμε σκόνη από ρίζα αλθαίας και γλυκόριζας σε αναλογία βάρους 2:1, ένα φακελάκι με λίγο νερό κάθε πρωί. Αλοιφές και καταπλάσματα γίνονται με τη ρίζα, τα φύλλα και τα άνθη και χρησιμοποιούνται για να ωριμάσουν τους καλόγερους και τα αποσπάσματα και να μαλακώνουν τις πληγές.

.Παιδιά στην ηλικία της αλλαγή των νεογγιλών δοντιών τους μπορούν να μασούν ξερή ρίζα Αλθαίας για να βγάλουν γερά δόντια. Η ρίζα είναι μαλακή αλλά δεν κόβεται εύκολα, ώστε να την καταπιούν και δεν κινδυνεύει το παιδί.

Αν τύχει και ακουμπήσετε τσουκνίδα τρίφτε το πονεμένο μέρος με μολόχα ή δεντρομολόχα, αλθαία δηλαδή. Το τσούξιμο θα περάσει αμέσως. Πάντα, μα πάντα όπου φυτρώνουν τσουκνίδες κάπου εκεί θα υπάρχει και μολόχα ή δεντρομολόχα.

Μπάνιο µε Αλθαία
Εκτός από µαλακτικές ιδιότητες η αλθαία έχει και χαλαρωτικές. Αν λοιπόν νιώθετε υπερένταση ή εκνευρισµό, προσθέστε στο νερό του µπάνιου σας φύλλα ή λουλούδια αλθαίας, τα οποία επιπλέον καταπραΰνουν και το ερεθισµένο δέρµα.

Στην αλθαία αποδίδονται τέλος και ευεργετικές για το ανοσοποιητικό σύστημα ιδιότητες, καθώς βοηθά τα λευκά αιμοσφαίρια να καταστρέφουν τα μικρόβια που εισβάλλουν στον οργανισμό.

Για την ιστορία της χρήσης της Αλθαίας εκτός από τις προαναφερόμενες είναι και οι παρακάτω:

Ο Ιπποκράτης «συνταγογραφούσε» αφέψημα ριζών αλθαίας για την αντιμετώπιση των μωλώπων και της απώλειας αίματος από πληγές. Ο αρχαίος Έλληνας θεραπευτής Διοσκουρίδης πρότεινε ρίζα αλθαίας σε κατάπλασμα για τα τσιμπήματα εντόμων και «συνταγογραφούσε» αφέψημα αλθαίας για τον πονόδοντο και τον εμετό και ως αντίδοτο σε δηλητήρια.
Οι άραβες γιατροί του 10ου αιώνα χρησιμοποιούσαν καταπλάσματα από φύλλα αλθαίας για την αντιμετώπιση φλεγμονών και οι πρώτοι Ευρωπαίοι παραδοσιακοί θεραπευτές χρησιμοποιούσαν τη ρίζα αλθαίας εσωτερικά και εξωτερικά για την καταπραϋντική της δράση . Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, συμπεριλήφθηκε στην Αμερικανική Φαρμακοποιία.


Η αλθαία ήταν τρόφιμο πριν θεωρηθεί φάρμακο. Στη βίβλο αναφέρετε ένα φυτό που τρωγόταν κατά τη διάρκεια λιμών και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα όταν αποτύγχαναν οι καλλιέργειες, οι άνθρωποι έβρασαν ρίζες αλθαίας και μετά τις τηγάνιζαν με βούτυρο και κρεμμύδια. Ένα πιάτο αλθαία θεωρούταν gourmet από τους αρχαίους Ρωμαίους και Κινέζους.

Και η καλλιέργεια αυτού του φυτού είναι πανεύκολη. Λίγοι σπόροι στο χώμα και λίγο νεράκι αρκούν για να φυτρώσει αυτό το άκακο αλλά χρήσιμο φυτό. Φυτέψτε Αλθαία, είναι πανέμορφη.

Η δενδρομολόχα είναι ένα πολύτιμο φυτό πολύ ελκυστικό στα έντομα επικονιαστές, πλούσιο σε γύρη προσφέρει τροφή σε πολλά ωφέλιμα έντομα μέσα στο καλοκαίρι, εποχή που σπανίζουν τα ανθοφόρα φυτά και γι αυτό συστήνεται να διατηρείται και να πολλαπλασιάζεται στις παρυφές οργανικών αγροκτημάτων. Εκτός όμως από τα παραπάνω έχει σπουδαίες φαρμακευτικές ιδιότητες. Άνθη φύλλα και ρίζα θεωρούνται ως καλά μαλακτικά και αντιβηχικά. Είναι επίσης κατά των δερματικών παθήσεων.. Η ρίζα της χρησιμοποιείται κατά του πνευμονικού κατάρρου, του πλευρίτη, της δυσεντερίας και του νεφρίτη.
 Εσωτερικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν άνθη δενδρομολόχας.
Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ρίζα (20 γραμμάρια σε ένα λίτρο νερό) για γαργαρισμούς, πλύσεις.
Επουλώνει τις πληγές των ούλων και είναι καταπραϋντικό της στηθάγχης.

Με αυτή την έννοια η συγκαλλιέργεια έχει και μια καλή οικονομική διάσταση.

Nikos Roditakis


Εκείνο  που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τον πολλαπλασιασμό και την εξάπλωση του είναι το Apion (Rhopalapion) longirostre (Coleoptera,  Curculionidae,  Apioninae),  αν κρίνουμε από την μεγάλη προσβολή που μπορεί να προκαλέσει στους σπόρους. 

Χαρακτηριστικά μορφολογικά στοιχεία του είναι το μικροσκοπικό  μέγεθος (μήκος  σώματος 2 - 3 mm χωρίς το ρύγχος), το απιοειδές (άπιον = αχλάδι) σχήμα του, οι λευκές τρίχες που καλύπτουν όλο το σώμα, τα χρώματος πορτοκαλί  πόδια του και το υπερβολικά μακρύ ρύγχος του θήλεος. 

 Άρρενα και θήλεα, κινούνται επάνω στο φυτό συνεχώς, αλλά πολύ συχνότερα «ερωτοτροπούν»  ...τρώγοντας!  (βλ. εικόνα).

Εχθροί του φυτού είναι επίσης τα σαλιγκάρια και οι γυμνοσάλιαγκες, ενώ το φύλλωμα προσβάλλεται εύκολα από την σκωρίαση Puccinia malvacearum.  

(Το παρόν κείμενο είναι απόσπασμα του σχετικού άρθρου που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Γεωργία – Κτηνοτροφία» εκδ. ΑγροΤύπος.)



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.  Blamey, M. & Grey-Wilson, C. (1989). Flora of Britain and Northern Europe. ISBN 0-340-40170-2
2.  Botanica: The Illustrated AZ of over 10000 garden plants and how to cultivate them. Könemann, 2004. p. 514. ISBN 3-8331-1253-0
3.  Buchelos, C. Th. (1989) A contribution to Coleoptera collected on thistles in Southern Greece Entomologia Hellenica 7 / 1989: 7 – 12
4.  Ehret, J. M. (1983): Apion (Rhopalapion) longirostre, espèce nouvelle pour la France (Coleoptera, Curculionidae). - L'Entomologiste, Paris 39(1),
5.  Floch, M, & White, J. Management of diverticular disease is changing. World J Gastroenterol. 2006;12(20):3225-8.

6.  Knutelski, S. & Petryszak, B. (1997): Nouvelles données sur la répartition en Europe de Rhopalapion longirostre Olivier, 1807 (Coleoptera Apionidae). - L’Entomologiste 53(2), 51-53

7 .  Vermeulen, N. (1998): The Complete Encyclopedia of Container Plants. Rebo International, Netherlands, 1998. p. 158